Jina langu ni Asha. Mimi ni mwanamke wa miaka 34 kutoka Tabora, na kwa muda mrefu nilikuwa naishi maisha ambayo kwa nje yalionekana ya kawaida, lakini ndani yake yalikuwa yamejaa maumivu, kuchanganyikiwa na mikosi isiyoelezeka. Kuna kipindi nilifika mahali nikawa naogopa hata kujaribu jambo jipya, kwa sababu kila nilichogusa kilikuwa kinaharibika. Unajua ile hali ya mtu kuamka asubuhi na tayari moyo unamwambia, “Leo tena kuna jambo baya litatokea.” Hivyo ndivyo nilivyokuwa.
Mwanzoni sikuamini kwamba maisha yangu yalikuwa yamebadilika kiasi hicho. Nilianza na biashara ndogo ya kuuza nguo na viatu sokoni. Nilikuwa nimeweka mtaji wangu wote pale. Nilijinyima sana mpaka nikakusanya pesa za kuanza. Siku za mwanzo biashara ilionekana kama itasimama vizuri, lakini baada ya muda mambo yakaanza kwenda vibaya kwa namna ambayo sikuielewa kabisa. Wateja walikuwa wanakuja, wanatazama bidhaa, wanashika, wanapima, halafu wanaondoka bila kununua. Kuna siku jirani yangu wa kibanda alikuwa anauza sana, mimi nikiwa pembeni yake sikuuzi hata kitambaa kimoja. Nilikuwa najiuliza, “Tatizo ni nini sasa? Bidhaa zangu mbaya? Bei zangu juu? Au ni nini?”
Nikajaribu kubadilisha bidhaa. Nikaleta nguo nyingine. Nikapunguza bei. Nikajitahidi kuwa mpole kwa wateja. Lakini hali haikubadilika. Biashara ilianza kuniingiza hasara. Nilifunga kibanda kwa huzuni sana.
Nikasema sawa, labda biashara haikuwa njia yangu. Nikatafuta kazi. Nilipeleka maombi sehemu nyingi. Kuna sehemu nilikuwa nafika hatua ya mwisho kabisa, naambiwa nisubiri simu ya kuanza kazi. Simu haiji. Baadaye nasikia nafasi imechukuliwa na mtu mwingine. Sehemu nyingine nilikuwa na hakika kabisa nitachukuliwa, lakini mwisho wa siku napigiwa naambiwa, “Samahani, hatutaendelea na wewe.” Ilifika mahali nikaanza kujiuliza kama kuna mtu amefunga njia zangu.
Tatizo halikuishia hapo. Hata upande wa mahusiano mambo yalikuwa hovyo. Mwanaume akija maisha yangu, mwanzoni anakuwa serious kabisa. Ananiambia maneno mazuri, ananijengea matumaini, tunaongea kuhusu future, halafu ghafla mtu anabadilika. Simu zinapungua. Ujumbe haujibiwi. Mtu anapotea. Na hii haikutokea mara moja tu. Ilijirudia mpaka nikaanza kuogopa hata mtu akinivutia. Nilikuwa najiambia, “Atakwenda tu kama wengine.”
Nyumbani nako sikuwa na amani. Nilikuwa nikipatwa na ndoto za ajabu. Wakati mwingine naota nimefika mahali nataka kuchukua kitu, halafu mtu ananizuia. Wakati mwingine naota nimeshika pesa halafu zinaanguka kwenye matope. Kuna usiku nilikuwa naamka nikitokwa jasho kama mtu aliyekuwa akikimbizwa. Nilianza kukosa usingizi. Na mtu asipolala vizuri, hata akili yake haiwezi kutulia.
Cha kuumiza zaidi ni kwamba watu walikuwa wanaanza kuona kama mimi ni mwenye bahati mbaya. Kuna siku nilialikwa kwenye harusi ya ndugu. Nikaenda kwa furaha kidogo, nikasema acha nikabadili mazingira. Nilipofika huko, kabla hata hafla haijaanza vizuri, nikateleza nikaanguka mbele ya watu. Wengine walisaidia kwa huruma, lakini wengine walicheka. Nilijisikia vibaya sana. Nilipoondoka pale nikajiuliza, “Mbona kila sehemu ninaenda lazima kitu kibaya kitokee?”
Kuna kipindi nilijaribu hata kujitenga na watu. Nilisema, acha nibaki ndani tu, maana hata nikienda kwa rafiki, au nikianza jambo, linaishia vibaya. Nilikuwa nimechoka. Nilikuwa nikilia peke yangu usiku. Siyo kwa sababu ya tatizo moja, bali kwa sababu kila upande wa maisha yangu ulikuwa umevurugika. Kazi hakuna, biashara imekufa, mapenzi hayadumu, usingizi hakuna, amani ya moyo hakuna. Ilikuwa ni kama maisha yangu yalikuwa yamefungwa.
Siku moja jioni nilikuwa nimekaa nje ya nyumba kwangu, nimechoka tu, hata sikutaka kuongea na mtu. Jirani yangu, mama mmoja mtu mzima sana ambaye nilimzoea kama mtu wa utulivu, aliniona. Alikuja polepole akasema, “Asha, kuna nini? Siku hizi hata sura yako imepoteza nuru.” Nilijaribu kusema niko sawa, lakini machozi yakanitoka ghafla. Nikamwambia kila kitu. Nilimwambia jinsi biashara ilivyokufa. Nilimwambia kazi ninazokosa. Nilimwambia wanaume wanavyonitoka. Nilimwambia ndoto za ajabu. Nilimwambia hata mimi mwenyewe nahisi kama maisha yamenikataa.
Yule mama hakunicheka. Hilo peke yake lilinifanya nihisi nafuu kidogo. Alinisikiliza mpaka nikamaliza. Kisha akaniambia maneno ambayo sitayasahau. Alisema, “Kuna wakati matatizo hayawezi kutatuliwa kwa kulia tu. Kuna mikosi mingine mtu anatakiwa kutafuta msaada wa kusafisha njia zake.” Akaniambia amewahi kuona watu waliokuwa kwenye hali kama yangu, halafu maisha yao yakabadilika baada ya kupata msaada sahihi. Ndipo aliponitajia Kipemba Doctors.
Kusema kweli, siku hiyo nilisita kidogo. Nilikuwa nimechoka kuamini watu. Lakini kwa upande mwingine, nilihisi sina cha kupoteza tena. Maana nilikuwa nimejaribu mambo mengi. Nilikuwa nimeshaulizwa nivumilie, niombe, nijikaze, nikae positive. Lakini hali haikubadilika. Nikasema, acha nijaribu.
Nilipowasiliana na Kipemba Doctors, niliwaeleza kila kitu kama kilivyo. Sikuwa na nguvu ya kupamba hadithi. Niliwaambia maisha yangu yalivyokuwa yamegoma kila upande. Walinisikiliza kwa makini sana. Kitu kilichonipa moyo ni kwamba hawakunifanya nijisikie kama naongea ujinga. Walinipa nafasi ya kueleza kila detail. Baada ya hapo wakaniambia wazi kwamba kuna wakati mtu huwa amezingirwa na mikosi ambayo inahitaji kusafishwa maisha yake ili njia zifunguke tena.
Walinielekeza kuhusu tambiko la kusafisha maisha na hatua nilizotakiwa kufuata. Niliamua kufuata maelekezo yao yote bila mchezo. Kwa ndani nilikuwa na hamu moja tu, kuona maisha yangu yanabadilika hata kidogo. Nilikuwa nimechoshwa na kushindwa kila mara.
Baada ya kufanya nilichoelekezwa, jambo la kwanza nililogundua ni kwamba usingizi wangu ulianza kubadilika. Ndoto zile za ajabu zilianza kupungua. Nililala usiku mmoja mzima bila kushtuka, nikashangaa sana. Nikasema, “Inawezekana kweli?” Hata asubuhi nilipoamka nilijisikia mwepesi kidogo. Si kwamba kila kitu kilibadilika mara moja, lakini nilihisi kama mzigo fulani mzito umeondoka kifuani.
Siku chache baadaye nilipigiwa simu na mtu niliyewahi kuomba kazi kwake miezi iliyopita. Aliniambia nafasi moja imefunguka tena na kama bado niko tayari, nifike. Nilishangaa sana kwa sababu nilikuwa nimeshafuta matumaini kabisa. Nikaenda. Safari hii mambo yalienda vizuri. Nikaanza kazi ya muda ambayo baadaye ilinisaidia kusimama tena.
Wakati huo huo, nilianza kuuza bidhaa ndogo ndogo kwa upande kupitia marafiki na watu wa kazini. Tofauti na zamani, sasa watu walikuwa wananunua. Nilikuwa najiuliza, “Mbona sasa hivi kila kitu kinaenda?” Polepole nikaanza kurejesha confidence yangu. Hata watu waliokuwa karibu yangu waligundua mabadiliko. Mmoja alisema, “Asha, siku hizi uso wako umerudi.” Nikacheka nikasema, “Na mimi mwenyewe nimegundua.”
Cha kushangaza zaidi ni kwamba hata upande wa mahusiano, hali ilianza kutulia. Sikurukia mapenzi upesi, lakini nilijikuta nikiwa na amani moyoni kuliko zamani. Sikuwa tena na ile hofu ya kuachwa kabla hata jambo halijaanza. Nilianza kuishi kama mtu anayejua bado ana thamani na maisha yake yanaweza kwenda sawa.
Nilijifunza jambo moja kubwa sana katika safari hiyo. Wakati mwingine mtu anaweza kuonekana ana tatizo la kawaida, kumbe amebeba mzigo mkubwa wa mikosi unaomfanya kila jambo lisimame. Na wakati mwingine unahitaji msaada wa mtu anayeelewa namna ya kufungua njia zako. Mimi nilikuwa nimefika mwisho wa uvumilivu. Nilikuwa nimechoka kabisa. Lakini baada ya kusafishwa maisha yangu, mambo yalianza kubadilika hatua kwa hatua.
Leo hii, nikikumbuka kipindi kile, bado nahisi maumivu kidogo kwa sababu niliteseka sana. Lakini pia ninashukuru, kwa sababu nilijifunza kutokukubali maisha yangu yafe kimya kimya. Nilichukua hatua. Na hatua hiyo ilibadilisha kila kitu. Sasa naishi maisha yenye matumaini. Si kwamba changamoto hazipo, lakini siishi tena chini ya kivuli cha mikosi kama zamani.
Wasiliana na Kipemba Doctors
Kama unapitia mikosi inayojirudia, biashara kushindwa, kazi kukosekana, mahusiano kuvunjika bila sababu, au maisha kuhisi yamefungwa kila upande, unaweza kuwasiliana na Kipemba Doctors kwa ushauri na msaada.
+254708798256
Post a Comment